ΤΑ ΓΙΑΤΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

image«Δεν έχετε καταλάβει ότι, όπου κι αν πάτε, εξοργίζετε τον κόσμο; Επιτέλους!» είπε ο Αναστάσιος Νεράντζης, προεδρεύων της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, απευθυνόμενος στη βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Ζωή Κωνσταντοπούλου. Η κόντρα μεταξύ των δύο εκείνες τις ημέρες μονοπώλησε την ειδησεογραφία. Για την ακρίβεια αξιολογήθηκε ως μάλλον σημαντικότερη από τις εργασίες της Επιτροπής.

Για τη Ζωή Κωσταντοπούλου έχουν λεχθεί πολλά. Το αν εξοργίζει τον κόσμο, πόσο κόσμο εξοργίζει και γιατί, ίσως να το γνωρίζει ο κ. Νεράντζης. Εγώ πάλι όχι. Αυτό που γνωρίζω παρακολουθώντας την πολιτική επικαιρότητα είναι ότι η «διαπίστωση» του προεδρεύοντα μοιάζει περισσότερο με μύχια ευχή των πολιτικών της αντιπάλων. Θα ήθελαν να εξοργίζει τον κόσμο αυτή που μπορεί να θέσει 26 καίρια «γιατί» σχεδόν με μια ανάσα.

Ο κεκαλυμμένος σεξισμός, πότε με πασπάλισμα αστικής ευγένειας, όπως του Νικήτα Κακλαμάνη, όταν της είπε «είμαι πάντα ευγενής προς τις κυρίες», και πότε με δήθεν χιουμοριστικά, αήθη και κενά πολιτικού περιεχομένου άρθρα, όπως του Στέφανου Κασιμάτη στην Καθημερινή, όπου τη χαρακτήριζε από «ανυπόφορο πλάσμα» μέχρι «το κοριτσάκι του Εξορκιστή», είναι πάντα ένας τρόπος για να μειώσεις μια γυναίκα αντίπαλο. Όχι ο έξυπνος τρόπος. Απλώς ένας τρόπος. Υπάρχει πάντα και το πατρονάρισμα. «Αίσχος! Ντροπή!» αναφώνησε ο Απόστολος Κακλαμάνης. Και συνέχισε: «Η κ. Κωνσταντοπούλου θέλει να είναι όλων ο δάσκαλος. Δείχνει αλαζονεία την οποία προφανώς κάποιοι της έχουν μεταδώσει, όχι ο Νίκος Κωνσταντόπουλος ούτε η Λίνα η Αλεξίου». (σ.σ.: Ο πατέρας και η μητέρα της.) Τέλος, υπάρχει η στρατηγική της απαξίωσης. «Εγώ δεν πιστεύω ότι τον ΣΥΡΙΖΑ τον εκφράζει η κ. Κωνσταντοπουλου, αλίμονο αν τον εξέφραζε» αποφάνθηκε ο Χρήστος Μαρκογιαννάκης, ενώ μερίδα του Τύπου έσπευσε να της χρεώσει μέχρι και τη στασιμότητα των ποσοστών του ΣΥΡΙΖΑ.

Με κάποιον καλοπροαίρετο σχολιαστή, ίσως να είχε ενδιαφέρον να αναλύσει κανείς το αν η επιθετική –ή και εριστική– δημόσια παρουσία της Ζωής Κωνσταντοπούλου είναι η ενδεδειγμένη. Λέτε όμως αυτό να είναι το ζητούμενο του Μαρκογιαννάκη, του Κακλαμάνη, του Γεωργιάδη, του Βορίδη, του Βενιζέλου;

Πάντως τα 26 συν δύο «γιατί» της έμειναν αναπάντητα.

Δημοσιεύτηκε στο UNFOLLOW 14.

Advertisements