Ο υψηλoτερος μισθoς στα Βαλκaνια και στη Μπουρκiνα Φασο

κατάλογοςΜε τις δηλώσεις του ο γεν. γραμματέα του υπουργείου Οικονομικών Γ. Μέργου, ότι «το μοναδιαίο κόστος εργασίας μειώθηκε στην Ελλάδα, αλλά ο κατώτατος μισθός παραμένει σε υψηλά επίπεδα και αυτό πρέπει να το προσέξουμε στην ανάπτυξη» δεν εξέφρασε προσωπικές απόψεις, κι ας «αναγκάστηκε» ο ίδιος να δηλώσει για το αντίθετο, όσο κι αν θεωρεί τις αντιδράσεις λαϊκίστικες, όσο κι αν επιχείρησε να στρίψει δια του αρραβώνος  προσθέτοντας ότι « Το θέμα συζήτησης είναι η ανάπτυξη. Αυτό είναι το ζήτημα για τη χώρα, αυτό ήταν και το θέμα της ημερίδας. Αλλά απομονώθηκαν δέκα δευτερόλεπτα…» -διότι η επίμαχη φρασούλα δεν απομονώθηκε, ήταν μέρος του σκεπτικού του, γραμμένη καθαρά και ξάστερα. Δηλαδή την διάβασε όπως ακριβώς την είχε γραμμένη, την επαναλαμβάνουμε: «το μοναδιαίο κόστος εργασίας μειώθηκε στην Ελλάδα, αλλά ο κατώτατος μισθός παραμένει σε υψηλά επίπεδα και αυτό πρέπει να το προσέξουμε στην ανάπτυξη»
—-Τον κ.Μέργο επιβεβαιώνει πανηγυρικά ο επίτροπος Όλι Ρεν: «Αναθεώρηση του συστήματος όσον αφορά τον ελάχιστο μισθό προβλέπεται για το 2014, με στόχο να βελτιωθεί και να γίνει πιο αποτελεσματικό όσον αφορά την αύξηση της απασχόλησης και τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας. Οι κοινωνικοί εταίροι θα συμμετάσχουν σε αυτήν την αναθεώρηση….».

Eίδατε σεις ποτέ «αναθεωρήσεις» του είδους να γίνονται προς… τα πάνω;

—-Ο τρόπος διάψευσης των δηλώσεων Μέργου ήταν ο αναμενόμενος, δεν έγινε από κοινωνική ευαισθησία, ούτε για να καθησυχάσει ψηφοφόρους, έγινε για να καθησυχάσει πελάτες. Τέτοιες ήταν πάντα οι σχέσεις των ελληνικών κομμάτων εξουσίας με τους ψηφοφόρους: Π ε λ α τ ε ι α κ έ ς.
—-Οι «προσωπικές απόψεις», συντροφικά μαχαιρώματα, αγανακτισμένες «πνιγμένες απ’ το δίκιο» διαψεύσεις, η ανακολουθία, η αδελφοφαγία –αν τούτη είναι αναγκαία, ο έρωτας του νεποτισμού κι πρόθυμη (αυτό)ταπείνωση είναι τα διαχρονικά χαρακτηριστικά των κυβερνόντων. Χωρίς κανόνες κατάχρησης, είτε βερμπαλιστικής, είτε στη πρακτική ουσία των πραγμάτων, δεν θα μπορούσε να υπάρχει αυτή η ελληνικού τύπου εξουσία.
—-Είχαμε γράψει στις 21.07.10 αλλά και στις 6.9./2012 ορισμένα πράγματα, που ελπίζαμε να διαψευστούν:

«[…]με ευκαιρία το γνωστό επαίσχυντο ασφαλιστικό νομοσχέδιο υπό τον τίτλο «Δεξιοί αντιεξουσιαστές και αθλητικά παπούτσια», χαρακτηριστικά τα εξής:
«[…]Το ασφαλιστικό νομοσχέδιο πέρασε. Ο σκοπός ήταν να περάσει σαν οδοστρωτήρας πάνω από τα εργασιακά δικαιώματα, επιμελώς προτού ληφθούν υπόψη οι ζημιές 1) του σκανδάλου των ομολόγων, 2) τα χρωστούμενα 8,5 δις των εταιρειών προ το ΙΚΑ, 3) τα χρωστούμενα 7,5 δις του Δημοσίου προς το ΙΚΑ. Το ασφαλιστικό νομοσχέδιο πέρασε 4) χωρίς να επιχειρηθεί, να καταγραφεί έστω στοιχειωδώς η καταλήστευση δισεκατ.€ των υπερτιμολογήσεων και υπερπρομηθειών στην Υγεία….
Σκοπός, στόχος, επιθυμία είναι η κατάργηση των εργασιακών δικαιωμάτων, κι οι δεξιοί σύντροφοι του πασόκ με έναν σκασμό αντιεξουσιασμών, πόνου και οδυρμών το πέρασαν λίαν ατσουμπάλως. Καμία περισπούδαστη λεκτική κομψότητα (ούτε καν η Παγκάλειος) δεν μπόρεσε να κρύψει την στυγνότητα της πράξης[…]»
Δυστυχώς επιβεβαιωθήκαμε. Δεν διεκδικούμε την πρωτιά αυτής της οφθαλμοφανούς διαπίστωσης. Χωριό που φαίνεται κολαούζο δε θέλει…» […] Σε όλα τα μνημόνια, δηλαδή στις «ανανεώσεις/updates» του ίδιου και μοναδικού Μνημονίου που συνεχώς αναθεωρείται σε όλα, εκτός από τα εργασιακά (σε αυτό ευθύνονται κυρίως οι κυβερνώντες…), η πολιτική παραμένει μία και μοναδική: Οριζόντιες περικοπές μισθών, συντάξεων και πάσης φύσεως εργασιακών δικαιωμάτων, όλα στο όνομα μιας γενικής κι αόριστης «ανταγωνιστικότητας».

Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο συνεχίζει κι η σημερινή κυβερνητική τριανδρία, και εάν κρίνω από τη συμπεριφορά των υπολοίπων αντιπολιτευτικών κομμάτων, καθώς και τον καθρέπτη τους στη κοινωνία, όπου η διαδεδομένη διαφθορά των συνειδήσεων και την αντίστοιχη νοοτροπία που διαχέεται σε όλα τα τμήματα, στρώματα και τάξεις του πληθυσμού, θα μπορούσαμε αβίαστα να συμπεράνουμε ότι, με αυτά τα δεδομένα…

Η κυβέρνηση μάλλον, θα πετύχει.

απο το ιστολογιο Ροιδη εμμονες

Advertisements